„U — Opowieści..
wkraczając w 1939 roku do Wolnego Miasta Gdańska ścięli przyjazne drzewo.
Jak każdy gwałt był to czyn haniebny i krótkotrwały. Po wyzwoleniu ruch esperancki mający w Gdańsku tak piękne tradycje nie tylko organizuje się na nowo, ale i wspaniale rozwija, obejmując coraz więcej szkół i zakładów pracy. Przewodniczącym gdańskiego oddziału Polskiego Związku Esperantystów został profesor Józef Toczyski — ów maturzysta, który przed laty gościł w Gdańsku na światowym kongresie, a obecnie osiadł tu na stałe.
Kiedy w 1959 roku w Warszawie obradował czterdziesty czwarty już z kolei Światowy Kongres Esperantystów, Gdańsk gościł młodzież esperancką ze wszystkich kontynentów, która tutaj wyznaczyła sobie spotkanie. Z jej inicjatywy zasadzono na skraju sopockiego lasu w miejscu ściętego Dębu Przyjaźni nowe drzewo. Długo i starannie je wybierano, tak aby miało dokładnie trzydzieści dwa lata, jakby nie było żadnej przerwy. Dąb ten nazwano Dębem Jubileuszowym. W uroczystości jego zasadzenia uczestniczyło dwustu pięćdziesięciu delegatów z szesnastu krajów, a wśród nich młody, wesoły, przyjacielski Wietnamczyk, ulubieniec całego zjazdu — przybyły z dalekiego Hanoi DaoanhKha oraz równie młody Niemiec Giinther Becker z Niemieckiej Republiki Federalnej, przewodniczący światowej organizacji młodzieży esperanckiej T.E.J.O. Pod dębem położono granitowy kamień, na którym wyryto jego dzieje“(13)