„Rozniecił małe ognisko, upiekł podpłomyk stwierdzając z żalem, że zapas mąki jest już niewielki. Do podpłomyka dołożył płat antylopiej polędwicy i popił gorącą wodą. Ostatnia garść kawy została zużyta w dniu rozstania z Toimniża. Ze smutkiem pomyślał, że gdy zabraknie i mąki, będzie musiał poprzestać przez długie miesiące na potrawie dość monotonnej — mięsie przyrządzanym zawsze w ten sam sposób. Ba, ale gdzież na tym pustkowiu znaleźć kawę i mąkę Co prawda można było ruszyć po zakupy do Custer City lub do Laramie. Płacić mógł złotem, ale ani mu to w głowie powstało. Podróż była długa i niebezpieczna. Postanowił ją odbyć dopiero wiosną, gdy zbierze odpowiednią ilość futer, w czym Toimniża obiecał mu pomóc. A futra — to był najlepszy pieniądz w tych stronach. Złotej rezerwy nie chciał wymieniać, wolał zachować ją na porę, w której znajdzie się w bardziej cywilizowanych stronach. Któż zgadnie, co może się jeszcze przydarzyć
Gdy skończył swój skromny posiłek, osiodłał konia i poprowadził go tam, gdzie skalna ściana rozstępowała się przepuszczając z głębi zielonej dolinki wartkie wody potoku. Napoił zwierzę, naczerpał wody do skórzanego wora, po czym sprowadził wierzchowca ku nizinie, wskoczył na siodło i ruszył szlakiem zbliżonym do tego, jakim wędrował w nocy. Ujechał niedaleko. W poprzek prerii ciągnęła się wydeptana ścieżka. Zawrócił i posuwał się dalej wzdłuż świeżych śladów. Trop ciągnął się prosto, tak wyraźny, iż można go było zauważyć z odległości kilku jardów kopyta głęboko wbite w trawiaste poszycie — widać zwierzęta obciążono nie lada ciężarem. Re szło tych zwierząt i tego Karol nie potrafił ze śladów odczytać. Sytuacja uległa pogorszeniu, gdy wydeptana ścieżka skręciła między pierwsze pagórki, a później między skały i dolinki. Wydawało się, iż tajemnicza karawana zmierza wprost ku najdzikszym ostępom Gór Wielkiego Rogu. Karol nie wiedział, co ma sądzić o tak dziwnym kierunku jazdy. Jeszcze poprzedniej nocy przypuszczał, że jest to transport broni dla któregoś z fortów, ale tędy nie wiodła przecież droga do żadnego z nich. a“(11)