„I była już skłonna złamać w gniewie pióro i podrzeć zaczęty list, aby odpowiedzieć w zdaniach pełnych wzniosłej bezinteresowności, pod którymi, była tego pewna, podpisałby się bez wahania Filip.
Lecz stanęła jej przed oczyma twarz barona z ironicznym uśmiechem czytającego to arcydzieło i odeszła ją ochota wykonania swego zamiaru. Zadowoliła się więc w odpowiedzi na list barona dopiskiem, w którym ograniczyła się do podania wiadomości z Trianon
„Mój ojcze — pisała więc — w tej chwili przybyła właśnie Nicole i przyjmuję ją stosownie do twojego polecenia. Ale to, co napisałeś w związku z jej przyjazdem, wprawia mnie w prawdziwą rozpacz. Bo czyż będę mniej śmieszna wśród tych możnych dworu z wiejską pokojówką, niż byłam bez niej Nicole będzie się martwić widząc moje upokorzenie, będzi mieć żal do mnie, gdyż lokaje są hardzi lub uniżeni w zależności od zamożności i tytułów ich panów. Co się tyczy uwagi Najjaśniejszego Pana, to pozwól sobie powiedzieć, mój ojcze, że król ma zbyt wiele rozsądku, aby mógł gniewać się na mnie, że nie mogę grać roli wielkiej damy, mą zbyt dobre serce, aby mógł zauważyć lub gorszyć się moim ubóstwem zamiast dać mi dostatek, który usprawiedliwiałby w oczach wszystkich twoje zasługi i twoje imię."“(15)